Między styczniem a marcem firmy ubezpieczeniowe rejestrują najwięcej zgłoszeń o odszkodowanie. To efekt aktywnego spędzania czasu na stokach, ale nie tylko. Nawet kiedy zima skąpi śniegu, ryzyko wypadku o tej porze roku nie znika. Oprócz najpopularniejszych złamań kończyn czy urazów głowy u narciarzy, do powtarzających się zimą incydentów trzeba zaliczyć wypadki wysoko w górach, wyziębienia organizmu, hospitalizację w zagranicznych ośrodkach medycznych oraz kradzież sprzętu sportowego.

Ale ubezpieczenia dla turystów to nie jedyne polisy, które mogą się przydać zimą – bez względu na to, czy towarzyszy jej śnieg. W poradniku „Ubezpieczenia na zimę” podpowiadamy, w które produkty ubezpieczeniowe zainwestować, żeby o tej porze roku czuć się bezpiecznie, zarówno w podróży, jak i w domu.

– Podeszliśmy do zagadnienia ubezpieczeń kompleksowo. Zdajemy sobie sprawę, że zimą najbardziej interesują nas polisy od wypadków na stokach. Ale przecież szkód nie mniejszych rozmiarów można doznać w drodze na urlop, w górach, ale nie uprawiając wyczynowo sportu czy w końcu w związku z faktem, że pozostawiliśmy mieszkanie bez opieki. Idąc dalej, oprócz tego, że nieprzyjemny wypadek może spotkać nas, krzywdę możemy wyrządzić i my. Nieważne, że zrobiliśmy to nieumyślnie – nie mając ubezpieczenia, za szkody będzie trzeba zapłacić –  mówi Malwina Wrotniak, analityk działu Finanse osobiste Bankier.pl.

Poradnik „Ubezpieczenia na zimę” składa się z czterech części – sporty zimowe, wyjazd w góry, samochód i mieszkanie. Czy cztery części poradnika oznaczają konieczność zakupu czterech polis? – Nierzadko tak będzie, choć na to pytanie każdy musi odpowiedzieć sobie sam. Po naszej stronie pozostaje ostrzeżenie przed ryzykiem różnych kategorii. Sezon zimowy to dobra okazja, żeby zweryfikować już posiadane polisy i wybrać ich  tańsze warianty, a kiedy to konieczne – zdecydować się na szerszy zakres ochrony – podkreśla Malwina Wrotniak.

Poradnik przygotowany został we współpracy z firmami, które na co dzień pomagają klientom w wyborze najodpowiedniejszego produktu ubezpieczeniowego. Eksperci z TU Europa, Link4, Signal Iduna i TUiR Warta udzielają wskazówek, w jaki sposób uniknąć zwyżki składki i co zrobić, by zapewnić sobie tańsze ubezpieczenie.

Dodatkowo, w części dotyczącej polis komunikacyjnych przygotowano Oświadczenie o wypadku drogowym w wersji PDF – do wydrukowania i wożenia ze sobą w samochodzie.Za radą Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, w części poświęconej wyjazdom w góry rekomendujemy praktyczny poradnik dla górskich turystów. Gdy mowa o ubezpieczeniach majątku, odsyłamy do aktualnego cennika ubezpieczeń mieszkania.

Zimowa kampania ubezpieczeniowa na łamach Bankier.pl to kontynuacja prowadzonej latem akcji „Wypoczywaj bezpiecznie”. W ręce czytelników oddaliśmy wówczas Poradnik bezpiecznego turysty. I tym razem materiał przygotowano w wygodnej formie pliku pdf – zapraszamy do pobrania poradnika „Ubezpieczenia na zimę„.

źródło:
www.Bankier.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Zdecydowana większość banków udziela kredytów hipotecznych na całą kwotę wartości nieruchomości. Bywają nawet banki (choćby mBank, MultiBank czy Alior Bank), które są w stanie udzielić kredytu nawet na 110-120 proc. wartości kredytowanej nieruchomości.

Mowa tu przede wszystkim o kredytach w złotych, bo w przypadku zobowiązań walutowych banki są nieco ostrożniejsze. Niestety, za możliwość otrzymania kredytu na całość wartości kupowanego domu/mieszkania trzeba zapłacić. kosztem jest tzw. ubezpieczenie niskiego wkładu własnego. Przypominają o tym analitycy porównywarki finansowej Comperia.pl.

Sprawa jest dosyć prosta. pobierane Ubezpieczenie pobierane jest od nadwyżki ponad 80 proc. wartości nieruchomości. Jeśli więc klient bierze kredyt, który pokryje np. 85 proc. wartości nieruchomości (innymi słowy – 15 proc. wartości mieszkania pokryje sam, w ramach tzw. wkładu własnego), to od 5 proc. kredytu, czyli nadwyżki ponad pułap 80 proc., należy uiścić tzw. ubezpieczenie niskiego wkładu własnego. Przy czym – słowo „ubezpieczenie” może być tu nieco mylące – zabezpiecza bowiem nie interesy klienta, tylko banku.
Takie ubezpieczenie niskiego wkładu własnego należy opłacić raz na 3-5 lat z góry. Po upływie tego czasu bank znów wylicza, jakim procentem wartości nieruchomości jest aktualnie saldo zadłużenia. Jeśli ponownie wyniesie więcej niż 80 proc., ubezpieczenie zostanie ponownie pobrane.

Czy ubezpieczenie niskiego wkładu własnego może być poważnym obciążeniem finansowym dla kredytobiorcy? Wynosi ono, w przypadku kredytów w złotych i w zależności od banku, nawet do ponad 3,5 proc. od kwoty kredytu przekraczającej 80 proc. wartości nieruchomości. W przykładzie podanym powyżej – jeśli kredyt opiewa na 85 proc. wartości nieruchomości (czyli ubezpieczyć trzeba jedynie 5 proc. kredytu), zapłacić jednorazowo należy ok. 600 zł. Ale już gdyby kredyt opiewał na 100 proc. wartości nieruchomości (tym samym ubezpieczeniu podlega 20 proc. kwoty kredytu), to uiścić należy 2,4-2,5 tys. zł. I przypomnienie – składkę płaci się zazwyczaj za 3-5 lat z góry. Jeżeli po upływie tego okresu kredytobiorca nadal będzie winien bankowi więcej niż 80 proc. wartości nieruchomości, następuje ponowne naliczenie składki ubezpieczeniowej za kolejny okres ochrony.

I najważniejsze – czy każdy musi opłacać ubezpieczenie niskiego wkładu własnego? Otóż nie. Są banki udzielające kredytów w złotych, które takiego zabezpieczenia nie wymagają. Nie uda się jednak uniknąć ubezpieczenia niskiego wkładu własnego zaciągając kredyt walutowy (właściwie równoznaczny w obecnych warunkach w Polsce kredytowi w euro). Rozwiązanie „kredyty do 80 proc. wartości kredytowanej nieruchomości albo ubezpieczenie” zawiera bowiem Rekomendacja T, przygotowana przez Komisję Nadzoru Finansowego. W teorii to tylko zalecenie, lecz w praktyce banki powinny ją stosować.

Pewne „komplikacje” dotyczące ubezpieczenia niskiego wkładu własnego można spotkać w przypadku kredytów walutowych. Różne banki przyjmują różne podstawy do ponownego obliczania ubezpieczenia wkładu własnego, ale jednym ze sposobów jest przeliczenie salda zadłużenia w walucie po aktualnym kursie walutowym. Jeśli jest on akurat wysoki – wtedy i ubezpieczenie okazuje się wysokie. Taki kosztowny problem mają osoby, którym akurat przypada płatność składki ubezpieczenia kredytu we frankach (cena szwajcarskiej waluty już nie bije rekordów wartości, ale nadal jest na bardzo wysokim poziomie). W niektórych przypadkach kwota ubezpieczenia sięga ponad 5 tysięcy złotych.

autor:
Mikołaj Fidziński
Porównywarka finansowa
www.Comperia.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Ale kredyt wypłacany jest zanim wpis zostanie dokonany. W zależności od wielu czynników, na ustanowienie hipoteki na rzecz banku można czekać nawet aż do kilkunastu miesięcy. Jak banki zabezpieczają się zatem przed dokonaniem wpisu hipotecznego na ich rzecz? Otóż właśnie ubezpieczeniem pomostowym.

Choć ubezpieczenie pomostowe to koszt ponoszony przez kredytobiorcę – nie on jest ubezpieczony, a bank.
Co więcej, kredytobiorca nie jest nawet stroną umowy ubezpieczeniowej – są nimi bank i firma ubezpieczeniowa.
Nie oznacza to, że zaprzestanie opłacania nie jest problemem osoby, która go zaciągnęła.
Ubezpieczyciel co prawda spłaci kredyt, ale jednocześnie na podstawie tzw. regresu, ma prawo dochodzić od kredytobiorcy zwrotu tej kwoty.
I to wcale nie w ratach! Należy o tym koniecznie pamiętać, bo nazwa „ubezpieczenie” jest myląca.

W jaki sposób pobierane jest ubezpieczenie pomostowe?

Są dwa sposoby, w jakie banki pobierają od kredytobiorców ubezpieczenie pomostowe.
Pierwszy (popularniejszy) to podwyższenie marży kredytowej.
Czyli do momentu dostarczenia bankowi odpisu z ksiąg wieczystych, marża jest wyższa od tej widniejącej w umowie kredytowej w zależności od banku o 0,5 p. proc. nawet do 2 p. proc. To powoduje, że wysokość szacunkowej raty kredytu na 300 tys. zł na 30 lat co miesiąc jest wyższe o ok. 123 do 500 zł, aż do czasu ustanowienia hipoteki.

W tym miejscu warto dodać istotny komentarz. Jeśli kredyt wypłacany jest w transzach, to banki różnie naliczają wysokość ubezpieczenia pomostowego.
Jedne wyliczają je od razu od całej kwoty kredytu, drugie tylko od wypłaconej już kwoty. Ta druga opcja jest oczywiście tańsza.
Warto dopytać się o ten niuans bankowca, bądź doradcy kredytowego, bo niewiedza może słono kosztować, a jej „cena” może iść nawet w tysiące złotych.

Drugą metodą egzekwowania ubezpieczenia pomostowego jest pobieranie składki ubezpieczeniowej. Miesięcznie należy uiścić najczęściej ok. 0,07-0,1 proc. wartości kredytu, czyli 210 – 300 zł przy kredycie na 300 tys. zł. Na mniej więcej taki rząd wielkości należy się przygotować.

Także tę metodę naliczania ubezpieczenia pomostowego warto przeanalizować. Okazuje się bowiem, że nieraz składki muszą być uiszczane np. za kwartał z góry – a nie są zwracane, jeśli w międzyczasie zostanie ustanowiona hipoteka na rzecz banku. Na szczęście takie zachowanie nie jest regułą.

W skali roku ubezpieczenie pomostowe, jakkolwiek jest pobierane, może kosztować kredytobiorcę i 3,5-4 tys. zł, a w skrajnych przypadkach nawet do 6 tys. zł.

Jak długo opłacać trzeba ubezpieczenie pomostowe?

Niezwykle trudno określić, przez jak długi okres trzeba będzie uiszczać ubezpieczenie pomostowe.
Wszystko zależy od szybkości działania sądu wieczysto-księgowego, który musi rozpatrzyć wniosek. Czasem zajmuje to kilka tygodni, a nieraz nawet pół roku. Co więcej, po dokonaniu wpisu w księdze wieczystej, trzeba jeszcze poczekać 2-3 tygodnie na uprawomocnienie tej decyzji przez sąd, a następnie odpis z ksiąg wieczystych przedstawić bankowi. Dopiero od tego momentu ubezpieczenie pomostowe niejako wygasa, co w większości przypadków oznacza, że od następnego miesiąca rata będzie już niższa.

Uwaga! W przypadku zakupu mieszkania pochodzącego z rynku pierwotnego, dla których najpierw trzeba założyć księgę wieczystą, cała procedura może się przeciągnąć nawet i do 2 lat.

Mikołaj Fidziński
Porównywarka finansowa Comperia
www.Comperia.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Spłacający kredyty hipoteczne płacą za różnego rodzaju ubezpieczenia związane ze swoim kredytem. Część z nich jest obowiązkowa, jak na przykład ubezpieczenie nieruchomości od ognia i wody. Inne są konieczne tylko dla części kredytobiorców jak np. ubezpieczenie niskiego wkładu. Ostatnia grupa to ubezpieczenia dobrowolne jak na przykład ubezpieczenie od utraty pracy.

Ubezpieczenie murów

Ubezpieczeniem, które jest wymagane zawsze i które musimy opłacać przez cały okres spłaty kredytu jest ubezpieczenie mieszkania od ognia, wody i zdarzeń losowych.
Nieruchomość jest zabezpieczeniem kredytu, więc w przypadku jej zniszczenia istotnie wzrosłoby ryzyko nieodzyskania przez bank pożyczonych pieniędzy.
Przeciętny koszt takiego ubezpieczenia w podstawowej wersji to ok. 0,08% wartości nieruchomości rocznie.
Jeśli więc mieszkanie jest warte 300 tys. zł to składka wyniesie ok. 240 zł rocznie.
Tyle kosztuje jednak ubezpieczenie samych murów. Może być ono znacznie droższe jeśli będzie zawierało dodatkową ochronę przed kradzieżą, czy zniszczeniem wyposażenia mieszkania.

Takie ubezpieczenie możemy wykupić w dowolnym towarzystwie ubezpieczeń. Często oferują je również banki dla osób zaciągających u nich kredyty hipoteczne.
Jeśli nie skorzystamy z oferty banku to musimy pamiętać o corocznym dostarczania potwierdzenia, że ubezpieczyliśmy mieszkanie i dokonaliśmy cesji praw z polisy na bank.

Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego

Kolejne ubezpieczenie – niskiego wkładu własnego – nie jest obowiązkowe, ale tylko jeśli posiadamy wymagany przez bank wkład własny. Najczęściej banki wymagają opłacania tego ubezpieczenia od kredytobiorców, których wkład jest mniejszy niż 20%. Jednak według danych Związku Banków Polskich ponad połowa kredytobiorców zadłuża się obecnie bez lub z niewielkim wkładem własnym. W rezultacie wielu kredytobiorców musi ponosić ten dodatkowy koszt.

Składka takiego ubezpieczenia zwykle naliczana jest za 3 lata z góry i wynosi ok. 3% kwoty brakującego wkładu. Jeśli więc kupujemy mieszkanie o wartości 300 tys. zł w całości za kredyt to zapłacimy 1 800 zł. Dodatkowo jeśli po okresie 3 lat dokonane spłaty nie pokryły brakującego wkładu, to należy ponownie zapłacić za ubezpieczenie.
W praktyce łączny koszt takiego ubezpieczenia w przypadku kredytu w złotych na kwotę 300 tys. zł na 30 lat zaciągniętego bez wkładu własnego wyniesie ok. 4 800 zł.

Należy jednak zaznaczyć, ze nie wszystkie banki naliczają takie ubezpieczenie. Brak tego ubezpieczenia banki mogą rekompensować sobie jednak wyższą marżą kredytów z niskim wkładem. Tak jest dla przykładu w ING Banku Śląskim.

Ubezpieczenie pomostowe

Ubezpieczenie pomostowe chroni bank w czasie gdy nie została jeszcze ustanowiona hipoteka na nieruchomości. Kredyt nie jest wtedy zabezpieczony nieruchomością, a więc istnieje podwyższone ryzyko ewentualnych problemów z odzyskaniem pożyczonych pieniędzy. Najwięcej zapłacimy za takie ubezpieczenie jeśli kupujemy mieszkanie w budowie.
Do czasu odebrania go i ustanowienia hipoteki może minąć nawet trzy lata. W całym tym okresie będziemy więc ponosić dodatkowe koszty.
Składki tego ubezpieczenia są zwykle naliczane poprzez podwyższenie oprocentowania kredytu o 1 p.p. W ciąg roku zapłacimy więc w formie składek ok. 3000 zł.

Ubezpieczania na życie, od utraty pracy i inne

Banki oferują kredytobiorcom również wiele innych ubezpieczeń np. na życie, od utraty pracy, następstw nieszczęśliwych wypadków.
Zwykle nie są one obowiązkowe. Ubezpieczenie na życie może jednak być wymagane w przypadku kredytów, których spłata zostanie zakończona już po ukończeniu np. 70 roku życia kredytobiorcy.

Może się też zdarzyć, że brak ubezpieczenia spowoduje, że bank naliczy wyższą prowizję lub zastosuje wyższą marżę. W praktyce nietrudno jest więc znaleźć kredytobiorcę, który płaci składki czterech różnych ubezpieczeń. Okazuj się więc, że w praktyce nie tylko oprocentowanie i marża decydują o atrakcyjności oferty hipotecznej banku. Tych elementów jest bardzo wiele. Jeśli nie mamy czasu lub ochoty na tak szczegółowe porównywanie ofert, to warto skorzystać z porady doradcy finansowego, który bezpłatnie zrobi to za nas.

autor:
Jarosław Sadowski
www.Expander.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Pomimo stresu, który zazwyczaj towarzyszy nam w takich sytuacjach, musimy pamiętać o wykonaniu trzech istotnych czynności. Najpierw zgłaszamy policji kolizję, której byliśmy uczestnikami – bez tego nie mamy co liczyć na wypłatę jakiegokolwiek odszkodowania. Następnie staramy się pozyskać gotowość ewentualnych świadków do złożenia zeznań, które potwierdzą, że sprawca kolizji zbiegł z miejsca zdarzenia. Kolejną czynnością jest zgłoszenie szkody naszemu ubezpieczycielowi, w celu rozpoczęcia procesu likwidacji szkody.

O tym, czy otrzymamy odszkodowanie oraz przez kogo zostanie ono wypłacone, decyduje rodzaj posiadanej przez nas polisy, a także to, czy policji uda się ustalić, kto był sprawcą kolizji. Możliwe są trzy warianty.

Policja ustala sprawcę

Wówczas, jeśli właściciel pojazdu, który w nas uderzył, posiada polisę OC, za wypłatę odszkodowania odpowiada towarzystwo, które ją wydało. Jeśli posiadamy ubezpieczenie AC to sami decydujemy, czy szkoda ma być likwidowana z OC sprawcy czy z naszego autocasco. Gdy wybierzemy to drugie rozwiązanie, nasze towarzystwo zażąda następnie zwrotu kosztów naprawy z towarzystwa, w którym ubezpieczony był sprawca. My oczywiście nie będziemy mieć zwyżki składki za szkodową jazdę. Jeśli sprawca nie posiada takiej polisy (obowiązkowej we wszystkich krajach europejskich), wówczas za wypłatę odszkodowania odpowiada Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (UFG). Ta państwowa instytucja obsługuje naszą szkodę także wówczas, gdy policji nie udaje się ustalić sprawcy kolizji. Lecz uwaga – UFG ma obowiązek wypłacić nam odszkodowanie tylko w niektórych przypadkach (szczegóły niżej).

Posiadamy ubezpieczenie AC

Jeśli policji nie uda się ustalić sprawcy, a my posiadamy ubezpieczenie AC, koszty naprawy auta pokrywa towarzystwo z naszej polisy – oczywiście pod warunkiem, że nasza ochrona ubezpieczeniowa obejmuje szkody wyrządzone przez nieznanego sprawcę, który zbiegł z miejsca wypadku. Aby uniknąć przykrych niespodzianek, warto jeszcze przed wyjazdem sprawdzić zakres polisy, zwłaszcza jeśli wybieramy się za granicę. – Upewnijmy się, czy posiadane przez nas ubezpieczenie AC obejmuje wypadki za granicą i w jakich krajach. Ogólne Warunki Ubezpieczenia AC ustalane są indywidualnie przez każde towarzystwo, nie zawsze obejmują więc swoim działaniem wszystkie kraje europejskie bez wyjątku. Zapoznajmy się też z sytuacjami, w których dane AC nie zadziała, czyli z tak zwanymi wyłączeniami – radzi Oktawiusz Ozimski, ekspert ds. ubezpieczeń komunikacyjnych w Link4.

Sprawca nieznany, a my posiadamy jedynie polisę OC

W tej sytuacji przysługuje nam z UFG odszkodowanie za szkody osobowe (np. zadośćuczynienie, zwrot kosztów leczenia, rehabilitacji, itp.) oraz materialne (np. uszkodzenie pojazdu lub innego mienia). Tu wypłata następuje tylko pod warunkiem, że  w wypadku doszło do obrażeń ciała u któregokolwiek z jego uczestników, a uszczerbek na zdrowiu trwał dłużej niż 14 dni. Należy pamiętać, że UFG nie wypłaca odszkodowań za kolizje spowodowane przez nieustalonych sprawców, w których nikt nie odniósł obrażeń.
Najgorsza jest więc dla nas sytuacja, gdy sprawca jest nieznany, my posiadamy jedynie OC, a w wypadku nikt nie ucierpiał. Wówczas za naprawę pojazdu będziemy musieli zapłacić z własnej kieszeni. Wniosek? – Warto przed wyjazdem rozejrzeć się za ubezpieczeniem autocasco, zwłaszcza jeśli planujemy odwiedzić miejsca, w których nigdy wcześniej nie byliśmy – podsumowuje Oktawiusz Ozimski z Link4.

źródło: Link4
www.link4.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Ustawa o PIT definiuje koszty uzyskania przychodów jako koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W artykule 23 ustawy o PIT odnaleźć jednak można regulacje dotyczące składek opłacanych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o PIT nie stanowią one kosztów uzyskania przychodów. Istnieją jednak wyjątki od tej zasady.
Ubezpieczenia od niektórych rodzajów ryzyka, po spełnieniu określonych warunków stanowią koszt podatkowy dla przedsiębiorcy.

Jakie ubezpieczenia mogą stanowić koszt podatkowy

Kosztem uzyskania przychodów mogą być składki opłacane przez pracodawcę z tytułu umów:

Działu I (ubezpieczenia na życie)

–ubezpieczenia na życie;

-ubezpieczenia na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym;

-ubezpieczenia wypadkowego i chorobowego, jeśli są uzupełnieniem ubezpieczenia na życie, posagowego, zaopatrzenia dzieci, na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym oraz rentowego

Działu II (ubezpieczenia osobowe oraz majątkowe)

-ubezpieczenia wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej (świadczenie jednorazowe, świadczenia powtarzające się, połączone świadczenie jednorazowe i powtarzające się, przewóz osób)

-ubezpieczenia choroby (świadczenia jednorazowe, świadczenia powtarzające się, świadczenia kombinowane).

Warunki, aby ubezpieczenie stanowiło koszt podatkowy

Jeżeli ubezpieczenie mieści się w wyżej wymienionym katalogu ubezpieczeń, wydatek z tego tytułu może stanowić koszt podatkowy. Konieczne jest jednak spełnienie kilku dodatkowych warunków. Mianowicie, uprawnionym do otrzymania świadczenia nie może być pracodawca, a umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

- wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,

- możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,

- wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

autor:
Dorota Kępka, księgowa Tax Care
Jerzy Toczyński, Tax Care
www.taxcare.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Rynek internetowej sprzedaży produktów finansowych przeżywa w ostatnich latach bardzo dynamiczny rozwój. Już nie tylko pośrednicy, ale też same banki coraz odważniej wykorzystują ten kanał. Obok zakładanych przez Internet kont, wydawanych kart i zaciąganych pożyczek pojawiają się również mniej oczywiste dla banków produkty, jak ubezpieczenia.

Sukcesy firmy Link 4 czy Liberty Direct pokazują, że Polacy przekonali się do kupowania przez Internet polis komunikacyjnych. Ale ubezpieczenia online to nie tylko AC i OC. W sieci można dziś kupić też polisy na życie czy pakiet zdrowotny. Przez Internet ubezpieczymy również dom czy mieszkanie. Jesienią 2010 roku polisę na życie do kredytu mieszkaniowego wprowadziło Invigo, pierwszy w Polsce internetowy pośrednik hipoteczny. W połowie ubiegłego roku pod adresem ubezpieczenia.deutsche-bank-pbc.pl specjalny market ubezpieczeniowy online uruchomił Deutsche Bank PBC.

Zdaniem Stefaniuka, który w Deutsche Bank PBC nadzoruje rozwój marketu ubezpieczeniowego online, nowoczesne kanały sprzedaży bardzo dobrze sprawdzają się szczególnie przy polisach turystycznych, komunikacyjnych lub mieszkaniowych. – Zaletą polis kupowanych za pośrednictwem marketu ubezpieczeniowego Deutsche Bank jest wykorzystanie kwalifikowanego podpisu elektronicznego, dzięki czemu Klient otrzymuje polisę e-mailem. Oprócz e-maila Klient otrzymuje sms-a z potwierdzeniem zakupu, w którym zawarty jest nr polisy oraz informacja, co zrobić w przypadku wystąpienia szkody. Tylko Internet pozwala na dokonanie zakupu ubezpieczenia np. na wakacje nawet w dniu wyjazdu. Nie zajmie to dłużej niż 5 minut. A kto raz spróbuje, na pewno doceni wygodę tego rozwiązania i będzie do niego wracać – mówi Stefaniuk.

Maciej Chyziak z Invigo, internetowego pośrednika hipotecznego wierzy, że sukces sprzedaży ubezpieczeń online leży w połączeniu ich z komplementarnymi produktami. – Z założenia naszym głównym produktem są kredyty hipoteczne. Aby jednak świadczyć jak najwygodniejszą usługę dla naszych klientów sukcesywnie wzbogacamy ofertę produktami ubezpieczeniowymi, które są niezbędne do zabezpieczenia kredytu lub uzyskania go na preferencyjnych warunkach – tłumaczy Chyziak. – Polisy dostępne elektronicznie są naturalną drogą rozwoju kanałów sprzedaży ubezpieczeń, chociażby ze względu na niematerialny charakter samej usługi– dodaje.

W tej komplementarności widzi szansę na sukces swojego projektu Deutsche Bank PBC. Jak wynika z badań przeprowadzonych na jego zlecenie przez Instytut Homo Homini, Polacy w swoim banku najchętniej kupiliby ubezpieczenie na życie (prawie 40 proc. wskazań pozytywnych) i pakiet zdrowotny (niemal 23 proc.). Ubezpieczenia komunikacyjne czy polisy dotyczące nieruchomości uzyskały zdecydowanie niższe wskazania (odpowiednio ok. 10 i 5 proc.).

Widać, że Polacy podchodzą do produktów ubezpieczeniowych bardzo racjonalnie. Interesują się ubezpieczeniami niezbędnymi oraz takimi, które dają im lub ich bliskim wymierne korzyści. Stąd zainteresowanie pakietami zdrowotnymi i oczywiście ubezpieczeniami na życie, które służą zabezpieczeniu przyszłości najbliższych – komentuje Piotr Stefaniuk.

Jak pokazuje badanie dla Deutsche Bank PBC, skłonność do ubezpieczania rośnie wraz z poziomem wykształcenia. Wśród osób z wykształceniem wyższym brak zainteresowania jakimkolwiek ubezpieczeniem deklarował, co 3. respondent, wśród osób z wykształceniem podstawowym – co 2. Badania pokazują też ciekawą prawidłowość – to respondenci z niższym wykształceniem, czyli ci najmniej zarabiający, deklarowali największe zainteresowanie ubezpieczeniem na życie.

Na koniec nieco mniej optymistyczna informacja. W 2009 roku tylko co 4. Polak miał jakąkolwiek polisę. Jak pokazało badanie IHH dla Deutsche Bank PBC, w 2011 ciągle 30 proc. respondentów odpowiedziało, że nie jest w ogóle zainteresowane kupnem ubezpieczenia. Czy to optymizm, czy nierozwaga? Na to pytanie każdy musi odpowiedzieć sobie sam.

Homo Homini dla Deutsche Bank PBC

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Eksperci Invigo, internetowego pośrednika hipotecznego sprawdzili, jaki wydatek dla kredytobiorcy wiąże się z ubezpieczeniem nieruchomości. Dla średniej wysokości kredytu to dodatkowy koszt od 120 do nawet 780 złotych rocznie.

Każdy bank wymaga od przyszłego kredytobiorcy, aby obowiązkowo ubezpieczył nieruchomość, która będzie zabezpieczeniem kredytu hipotecznego. Ubezpieczenie to ma chronić bank przed skutkami pożaru, powodzi czy innego nieszczęśliwego wypadku, które obniży znacznie wartość obciążonej hipoteką nieruchomości. Każdy kredytobiorca zobowiązany jest do dokonania cesji praw z takiego ubezpieczenia na bank udzielający mu kredytu.

- Obowiązkowe ubezpieczenie nieruchomości stanowi dodatkowy koszt zakupu mieszkania na kredyt. Każdy bank będzie go od nas wymagał. Zwykle takie ubezpieczenie zawierane jest na rok. Później kredytobiorca musi już sam odnowić ubezpieczenie – mówi Maciej Chyziak, ekspert Invigo, internetowego pośrednika kredytowego. – często zaciągając kredyt nie uwzględnia się, że będzie to dodatkowy koszt obok comiesięcznej raty. Chcąc go obniżyć, możemy od razu ubezpieczyć nieruchomość na np. 5 lat, unikając dodatkowo co roku zachodu związanego
z odnowieniem polisy.

Eksperci Invigo przyjrzeli się kosztom ubezpieczeń oferowanych przez banki. Okazuje się, że ubezpieczenie na pięcioletni okres nieruchomości, która stanowi zabezpieczenie kredytu w wysokości 300 tysięcy złotych może kosztować nawet blisko 4 tysiące, a więc 1,3 proc. wartości kredytu.  – Tą kwotę można oczywiście doliczyć do kwoty kredytu, niemniej stanowi ona istotny koszt. Na szczęście można samodzielnie wybrać, gdzie ubezpieczymy nieruchomość, nie ma obowiązku skorzystania z oferty przygotowanej przez bank, w którym zaciągamy kredyt, chyba że jest to jeden  z warunków do skorzystania z promocyjnej oferty banku – dodaje Maciej Chyziak.

Kolejną ważną sprawą jest obowiązek odnowienia przez kredytobiorcę ubezpieczenia po zakończeniu okresu, na jaki zostało zawarte, aż do czasu całkowitej spłaty kredytu. – Część osób zapomina o tym, nie zdając sobie sprawy, że może to być dla banku argument do wypowiedzenia umowy kredytowej i zażądania natychmiastowej spłaty całego kredytu – alarmuje Maciej Chyziak. Przedłużenie ubezpieczenia to żmudna procedura – wymaga szeregu kontaktów z bankiem lub ubezpieczycielem, dokonania płatności oraz podpisania umowy cesji. Te formalności to kolejny powód, dla którego warto ubezpieczy mieszkanie od razu na dłużej – np. na 5 lat.

Analizując potrzeby klientów Invigo zdecydowało się wprowadzić ubezpieczenie nieruchomości, z którego może skorzystać każdy, bez względu na to, w którym z banków zdecyduje się wziąć kredyt. Ubezpieczenie zostało przygotowane wspólnie z TU Europa, jednym z liderów polskiego rynku ubezpieczeniowego. Atutem ubezpieczenia oferowanego przez Invigo jest nie tylko atrakcyjna cena, ale także fakt, że firma będzie dbać o to, aby kredytobiorca nie zapomniał o jego przedłużeniu, po zakończeniu okresu, na który zostało zawarte.
– Konsekwentnie realizujemy założenia rozwoju oferty Invigo i dziś poszerzamy ją o kolejny element, jakim jest ubezpieczenie nieruchomości związane z zaciąganym kredytem hipotecznym. Jeszcze w zeszłym roku wprowadziliśmy ubezpieczenie na życie. Wówczas naszym partnerem była Credit Life, dziś ubezpieczenie nieruchomości wprowadzamy wspólnie z TU Europa – mówi Łukasz Wojcieszak, prezes Invigo.

Invigo oferuje swoje ubezpieczenie na warunkach konkurencyjnych cenowo w stosunku do oferty banków i innych pośredników. Wysokość składki uzależniona jest od wybranego przez Klienta wariantu ubezpieczenia i jego okresu, który może wynosić od 12 do 60 miesięcy. Dostępna jest wersja standardowa, obejmująca ubezpieczenie od pożaru i innych zdarzeń losowych oraz tzw. pełna ochrona. W jej zakres wchodzi także ubezpieczenie ruchomości domowych od pożaru i innych zdarzeń losowych, a także od kradzieży z włamaniem i rabunku, a także ubezpieczenie OC w związku z posiadaną nieruchomością.

Ubezpieczenie na 5 lat w wersji standardowej klient otrzymuje już od 0,3 proc. sumy ubezpieczenia co dla przedstawionej w symulacji wartości kredytu 300 tys. złotych stanowi kwotę 960 zł. Ubezpieczenie obejmujące również ochronę od kradzieży to koszt 0,7 proc. sumy ubezpieczenia. Koszt ubezpieczenia może być doliczony do kwoty kredytu, więc składka nie obciąży bieżącego budżetu klienta.

www.Invigo.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Pozostała część pomnażana jest przez fundusz. Właśnie ta część ma zwiększyć przyszłą emeryturę. Co zrobić, gdy po kilku latach nie stać cię na opłacanie polisy? Można ją wykupić, a tym samym wypłacić zgromadzone na niej pieniądze,  Takie posunięcie oznacza zerwanie umowy z towarzystwem ubezpieczeniowym i pozbawienie nas ochrony. Zdaniem Comperii jest to jednak ostateczność.

Przeczytaj umowę
W każdej umowie ubezpieczeniowej powinny być zapisy regulujące sytuację, gdy przestajemy płacić składkę. Może być tak, że umowa zawiera pewien margines bezpieczeństwa, tj. miesiąc lub dwa, kiedy polisa chroni klienta, mimo nie uiszczonej składki.. Niektóre polisy mają dodatkową opcję – ubezpieczenie składki. Jeśli ją wykupiliśmy, towarzystwo ubezpieczeniowe przejmuje na siebie obowiązek opłacania składek. Jednakże tak może się stać tylko w poważnej sytuacji np. utracenia przez nas zdolności do pracy. Towarzystwo nie zapłaci za nas składek, jeśli po prostu nie mamy pieniędzy.

Jeżeli jednak to tego dojdzie, nie można lekceważyć faktu niepłacenia składek. Narażamy się bowiem na straty, które mogą pochłonąć nawet wszystkie wpłacone do tej pory środki. Towarzystwo może na przykład rozpocząć potrącanie  z odłożonej kwoty różnego typu opłat. w przypadku polisy bez części funduszowej, brak składki może automatycznie oznaczać zerwanie umowy przez klienta i wygaśnięcie ubezpieczenia.

Zadzwoń do ubezpieczyciela
Koniecznie trzeba skontaktować się z firmą ubezpieczeniową. Najlepiej zadzwonić do agenta, który sprzedał nam polisę. Jako specjalista powinien przypomnieć nam zasady działania ubezpieczenia i przedstawić wszystkie możliwości. Agent zapewne zasugeruje, żeby nie zrywać polisy. Może być bowiem tak, że z powodu złego stanu zdrowia,  podeszłego wieku ponowne ubezpieczanie się na życie byłoby,  znacznie mniej opłacalne.

Nawet jeśli przestaniemy płacić składkę, jest szansa na powrót do ubezpieczenia. Wystarczy uregulować zaległe składki lub przesunąć termin zawarcia umowy o czas niepłacenia składek. Co, jeśli jednak nie chcemy dalej ponosić kosztów ubezpieczenia?  Jednym z rozwiązań jest przejście na okres bezskładkowy. Jeżeli umowa ubezpieczenia połączona jest z funduszem inwestycyjnym, a klientowi zależy na tym, by jej nie zrywać, może w porozumieniu z ubezpieczycielem ustalić, że dalsza składka będzie pobierana z wpłaconych pieniędzy (aż do ich wyczerpania). Oczywiście pod warunkiem, że ubezpieczony wcześniej zgromadził pewien kapitał. w przypadku przejścia na okres bezskładkowy, okres ubezpieczenia nie ulega zmianie. Obniża się jednak suma ubezpieczenia. Można też zawiesić opłacanie składek (oczywiście informując o tym ubezpieczyciela). Jest to możliwe prawie we wszystkich towarzystwach, ale mogą pojawić się jakieś specyficzne obwarowania. w większości zakładów ubezpieczeniowych z tej możliwości można skorzystać tylko raz na jakiś czas. Zachowujemy ochronę, ale wartość polisy nie przyrasta w takim tempie jak wówczas, gdy regularnie płacimy składki. Najczęściej zawieszenie opłacania składek jest możliwe, jeśli umowa trwa co najmniej dwa lata. Wpłaty mogą zostać zawieszone na co najwyżej 12 miesięcy, licząc od daty wymagalności pierwszej nieuiszczonej składki.

Obniż składkę
Inna możliwość to obniżenie składki. Ta opcja jest uzależniona od rodzaju zawartej umowy. Gwarantuje ona utrzymanie ochrony ubezpieczeniowej, jednak na odmiennym niż wcześniej poziomie. Jeżeli masz polisę bez funduszu inwestycyjnego, możesz w każdej chwili zmienić wysokość stawki. Pociąga to za sobą automatycznie obniżenie gwarantowanej sumy ochronnej, do wypłaty  której zobowiązał się ubezpieczyciel. w różny sposób towarzystwa regulują też wysokość najniższej stawki ubezpieczeniowej. Przy umowie ubezpieczeniowej z funduszem inwestycyjnym obniżenie składki również jest możliwe. Towarzystwa jednak wprowadzają pewne obostrzenia – np. można się na to zdecydować tylko w określony dzień stanowiący rocznicę polisy. Można też zrezygnować z indeksowania składek i dodatkowych opcji. Ubezpieczyciel raz do roku proponuje podniesienie sumy ubezpieczenia i wysokość składek o wskaźnik inflacji. Na ogół z tego urealnienia można zrezygnować i pozostać przy dotychczasowych składkach.

Zerwij w ostateczności
Ostatnim rozwiązaniem jest zerwanie  umowy z ubezpieczycielem i złożenie wniosku  o wykupienie polisy. Można to zrobić dopiero po kilku latach, (najczęściej dwóch-trzech) i pod warunkiem opłacenia wszystkich składek. Kwota wykupu, która zostanie wypłacona, jest wyliczana każdorazowo dla konkretnej osoby.. Należy pamiętać, że zaproponowana przez ubezpieczyciela kwota, szczególnie w pierwszych latach ubezpieczenia, może być wyraźnie niższa niż wartość wpłaconych składek. Wówczas tylko część wydanych pieniędzy wróci do kieszeni ubezpieczonego. Reszta stanowi należności z tytułu kosztów ochrony ponoszonych przez ubezpieczyciela na wypadek śmierci właściciela polisy i przeznaczona jest na pokrycie kosztów opłacania składki i ryzyka dodatkowego.

Opracowanie
Porównywarka finansowa Comperia.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Zakup samochodu osobowego na firmę jest o tyle niewdzięcznym tematem, że wiąże się z ograniczeniami w zaliczaniu wydatków ten cel do kosztów podatkowych. Pamiętać trzeba, że do kosztów podatkowych  podatnik na nie może zaliczyć części odpisów amortyzacyjnych od samochodu osobowego, którego cena przekracza 20 tys. euro (art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT).

Ograniczenie kosztów z tytułu ubezpieczenia limuzyny

Podobnie jest też z ubezpieczeniem takiego samochodu. W całości można zaliczyć do kosztów tylko ubezpieczenie samochodu o wartości do 20 tys. euro. W przypadku samochodów droższych nie odliczymy tej części ubezpieczenia, która proporcjonalnie przypada na wartość samochodu powyżej 20 tys. euro (art. 23 ust 1 pkt 47 ustawy o PIT). Przy czym warto zwrócić uwagę, że ograniczenie dotyczy wyłącznie polis AC. Ubezpieczenie obowiązkowe – OC, czy też NNW nie zależy bowiem od wartości samochodu więc w całości można je zaliczyć do kosztów podatkowych.

Jak więc ma postąpić podatnik, który ubezpiecza drogie auto? Najlepiej kupić samochód ciężarowy. Tutaj ustawodawca nie wprowadza żadnych ograniczeń. Można je amortyzować od pełnej wartości początkowej, a ubezpieczenie w całości zaliczyć do kosztów podatkowych.

Jeśli jednak podatnik woli auta osobowe należy ustalić w jakiej wysokości wydatki obciążą koszty podatkowe. Po pierwsze, należy ustalić wartość przyjętą dla celów ubezpieczenia i cenę ubezpieczenia dobrowolnego (AC). Dalej trzeba ustalić kurs sprzedaży euro  ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z dnia podpisania polisy ubezpieczeniowej. Następnie przy pomocy proporcji należy ustalić, w jakiej wysokości można zaliczyć wydatki z tytułu ubezpieczenia do kosztów podatkowych.

Przykład

Wartość samochodu osobowego przyjęta do celów ubezpieczenia wynosi 200.000zł. Koszt polisy AC wynosi 10.000zł. Kurs sprzedaży euro  ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z dnia podpisania polisy ubezpieczeniowej wynosi 4zł. Wydatek z tytułu ubezpieczenia uwzględniony w kosztach podatkowych  będzie zatem wynosić 4.000zł (10.000zł x 20.000euro x 4zł)/200.000zł. Pozostała część wydatku na zakup ubezpieczenia AC czyli 6000zł nie stanowi kosztu podatkowego.

Taką proporcję należy ustalić za każdym razem kiedy podatnik podpisuje nową umowę ubezpieczenia z uwagi na to, że przyjęta wartość samochodu do ubezpieczenia może się różnić w stosunku do tej wynikającej z poprzedniej polisy.

Nie masz polisy AC, nie odliczysz kosztów remontu

To nie jest niestety koniec ograniczeń związanych z ubezpieczeniami samochodów firmowych. Kolejne (art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o PIT) ograniczenie stanowi, że do kosztów podatkowych nie można zaliczyć strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.

Przepis ten ma zastosowanie do samochodów osobowych i ciężarowych. W świetle tego przepisu brak polisy AC uniemożliwia zaliczenie do kosztów wydatków poniesionych przez podatnika na powypadkowy remont samochodu. Podatnik nie może również odnieść w koszty podatkowe niezamortyzowanej części auta w sytuacji jego kradzieży.

Ograniczenie wynikające z tego przepisu dotyczy również takich sytuacji, gdy winę za wypadek ponosi inny kierowca a naprawa samochodu podatnika finansowana jest z polisy OC sprawcy (wypłata takiego odszkodowania nie stanowi przychodu podatnika do wysokości poniesionych kosztów remontu). Niestety także i w tym przypadku brak ubezpieczenia AC samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej wyklucza w ogóle możliwość obciążania kosztów uzyskania przychodu wydatkami na remonty powypadkowe bez względu na to z jakiego ubezpieczenia finansowana będzie naprawa. Warto więc pomyśleć o ubezpieczeniu nie tylko w aspekcie ochrony swojego mienia, ale także w kontekście skutków podatkowych.

autor:
Małgorzata Jawińska
Joanna Szlęzak-Matusewicz
www.TaxCare.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com