To, co jest kluczowe w rozróżnieniu instrumentów dłużnych takich, jak obligacje korporacyjne od  udziałowych, to zapadalność. Instrumenty dłużne podlegają po określonym czasie wykupowi (wyjątek stanowią obligacje wieczyste, tzw. konsole), w wypadku instrumentów udziałowych (akcji) zaś zakłada się z reguły działanie biznesu w nieskończoność. Ta różnica powoduje, że obligacjami można zarówno handlować, podobnie jak akcjami, czy to czysto spekulacyjnie, starając się zarobić na wahaniach cen, czy też wychodząc po prostu wcześniej z inwestycji poprzez rynek wtórny, albo trzymać je do wykupu, ignorując zmiany kursów i przyjmując na siebie jedynie ryzyko kredytowe .

Ryzyko kredytowe zależne jest od dwóch czynników:
– prawdopodobieństwa niewypłacalności emitenta, przy czym jako niewypłacalność traktuje się nie tylko niewykupienie wartości nominalnej, ale również opóźnienie w wypłacie odsetek,
– stopy odzysku, czyli części wierzytelności, które uda nam się odzyskać w przypadku niekorzystnego zdarzenia.

Iloczyn prawdopodobieństwa niewypłacalności i części nieodzyskanej (liczonej jako 1-stopa odzysku w proc.), czyli straty poniesione przez posiadacza obligacji w przypadku zajścia zdarzenia niewypłacalności, stanowi oczekiwaną stratą – miarę ryzyka kredytowego. Ową oczekiwaną stratę możemy następnie porównać z premią za ryzyko uzyskaną z inwestycji w obligacje komercyjne, czyli dodatkowym oprocentowaniem powyżej tzw. stopy wolnej od ryzyka.

Skąd wziąć dane na temat prawdopodobieństwa niewypłacalności i stóp odzysku? Jako że nie znamy przyszłości, musimy bazować na danych historycznych. Naturalnie tym lepiej im próba jest większa i im obligacje/spółki ją tworzące są zbliżone charakterystyką do analizowanej przez nas grupy. Obszerne statystyki w zakresie prawdopodobieństw niewypłacalności i stóp odzysku prowadzą agencje ratingowe, których zadaniem jest ocena ryzyka kredytowego podmiotów emitujących papiery dłużne. Zaletą używania tych danych jest jednorodna metodologia stosowana przez agencję przez wiele lat, co powoduje, że można z dużą pewnością używać danych historycznych do prognozowania przyszłej, oczekiwanej straty dla spółek o danym ratingu. Sytuacja nie wygląda już jednak tak różowo dla podmiotów nie posiadających ratingów. Dla takich spółek można albo stosować, o ile są takowe dostępne a próba odpowiednio duża, dane historyczne dla spółek porównywalnych, albo postarać się nadać syntetyczny rating (ewentualnie zakwalifikować spółkę jako należącą do pewnej grupy ratingów), odnosząc go następnie do odpowiednich historycznych danych.

Zobaczmy więc jak wyglądają przykładowe dane udostępniane przez agencję Moody’s. Tabela nr 1 pokazuje skumulowane prawdopodobieństwa niewypłacalności w okresie od 1 do 5 lat dla spółek o wybranych ratingach.

Tabela nr 2 przedstawia zaś średnie stopy odzysku dla obligacji umieszczonych w różnych pozycjach w hierarchii struktury długu w przedsiębiorstwie. Warto zauważyć, że stopy odzysku szacowane są nie na podstawie realnie odzyskanych środków, tylko na podstawie cen obligacji zaobserwowanych 30 dni po niewypłacalności, przyjmuje się tym samym, że na względnie płynnym i efektywnym rynku, ceny te wiernie odzwierciedlają zdyskontowane, przyszłe przepływy z tytułu odzysku wierzytelności.

Jak Catalyst wycenia ryzyko?

Średnia (w okresie rocznym) rentowność polskich, 3 letnich obligacji skarbowych wynosi 4,89 proc., natomiast średnie bieżące oprocentowanie obligacji notowanych na Catalyst 6,18 proc., co implikuje premię za ryzyko w wysokości 1,29 proc. Ponad połowę wielkości całego korporacyjnego segmentu rynku Catalyst stanowią jednak obligacje drogowe Banku Gospodarstwa Krajowego, które gwarantowane są przez Skarb Państwa. Po oczyszczeniu danych z emisji banków (wszystkich, nie tylko BGK) średnie oprocentowanie bieżącego okresu wzrasta o prawie 3 p.p., do 9,14 proc., a wraz z nim premia za ryzyko do 4,25 proc. Najwięcej polskich obligacji korporacyjnych posiada 3 letnie, pierwotne okresy do wykupu, przyjmijmy więc skumulowane prawdopodobieństwa niewypłacalności w okresie 3 lat. Z danych prawdopodobieństw niewypłacalności i stóp odzysku obliczmy oczekiwaną stratę a następnie sprowadźmy ją (stosując średnią geometryczną) do okresu rocznego, tak żeby umożliwić porównywalność z roczną premią za ryzyko.

Przykładowym punktem, dla którego wartość oczekiwanej straty wynosi 4,25 punktów procentowych jest punkt dla prawdopodobieństwa niewypłacalności 38 proc. w okresie 3 lat i stopy odzysku na poziomie 65 proc. Podobnych punktów, leżących w pobliżu poszukiwanej przez nas wartości, można znaleźć wiele, przyjmując różne stopy odzysku i prawdopodobieństwa niewypłacalności. Nasz przykładowy punkt wskazuje, co prawda, na dość wysokie stopy odzysku równe średnim poziomom zabezpieczonych obligacji (patrz tabela 2), ale również na bardzo wysokie prawdopodobieństwo niewypłacalności, zbliżone do spółek o niskim, śmieciowym ratingu Caa1 (38 proc. w tabeli 1).

Tabela 3. Oczekiwana strata/implikowana premia za ryzyko (dane w punktach procentowych) w okresie rocznym w zależności od skumulowanych prawdopodobieństw niewypłacalności (ang. probability of default – pd, oś pionowa) w okresie 3 lat i stóp odzysku (ang. recovery rate – rr, oś pozioma).

Należy jednak jeszcze raz podkreślić, że zakładamy 3 letni horyzont inwestycyjny, natomiast jakkolwiek obligacje korporacyjne posiadają często 3 letnie pierwotne okresy do wykupu, to większość z nich została już wyemitowana jakiś czas temu, a planowane wykupy zdecydowanej większość obligacji, notowanych na Catalyst, odbędą się w latach 2012 i 2013. Średni, pozostały termin do wykupu dla emitentów niebankowych jest więc dużo krótszy niż 3 lata. Mimo to powyższe rozumowanie daje obraz sytuacji, jak wysokie poziomy prawdopodobieństw niewypłacalności i stóp odzysku są wpisane w wycenę obligacji korporacyjnych, tym bardziej, że zdecydowana większość spółek, które nie wywiązują się ze swoich zobowiązań z tytułu obligacji, robią to na poziomie wykupu wartości nominalnej, a nie w trakcie „życia” obligacji, na poziomie odsetek. Kolejnym założeniem jest przyjęcie niezmienności stóp procentowych WIBOR 3M i 6M, na poziomach równych poziomom, przy których ustalane było oprocentowanie bieżącego okresu dla danej obligacji.

Co pokazuje dotychczasowa historia rynku Catalyst?

Polski rynek obligacji korporacyjnych jest rynkiem cały czas bardzo młodym, dlatego ciężko wyciągać na podstawie jego dotychczasowej historii jednoznaczne wnioski. Możliwe to będzie dopiero za wiele lat. Jak dotąd na rynku Catalyst, w jego ponad dwuletniej historii, mieliśmy do czynienia, stosując wcześniej przyjętą definicję niewypłacalności, z trzema przypadkami takich zdarzeń: dla obligacji spółek Anti, Fojud (nie wykupienie wartości nominalnej obligacji) oraz ZPS Krzętle (niewypłacenie w terminie kuponu) o łącznej wartości nominalnej 6278 tys. zł.

Łącznie, od powstania tego rynku, emitenci korporacyjni (nie uwzględniamy w tym zestawieniu obligacji Europejskiego Banku Inwestycyjnego, które co prawda są notowane jako obligacje korporacyjne, ale z racji ich charakteru i wielkości wykupionej serii – 900 mln zł zaburzałyby analizę) wykupili ponad 107 mln zł obligacji. Udział niewypłacalnych emisji w całości emisji, w przypadku których upłynął termin do wykupu, wynosi w ponad dwuletniej historii rynku niecałe 4,4 proc.  Wyłączamy w tym miejscu ZPS Krzętle, które po tygodniu wypłaciły zaległe odsetki wraz z karnymi odsetkami, dlatego zakładając, że inwestor nie sprzedał ich w tym okresie, nie poniósł z ich tytułu straty.

Wykupu dokonały chociażby takie spółki, jak Onico i Green House Development, których obligacje były oprocentowane na odpowiednio 17 i 18 proc., a więc wyceniane były z bardzo wysoką oczekiwaną stratą. 30 grudnia wniosek o upadłość złożyła spółka Budostal-5, której obligacje o łącznej wartości ok. 11 mln zł są notowane na rynku Catalyst i ich wypłacalność wydaje się być w tym momencie zagrożona, jednak jej ewentualna niewypłacalność może zostać zneutralizowana poprzez dużą ilości innych wykupów, planowanych na lata 2012-2013. To właśnie te lata, w których, miejmy nadzieję, odbędą się wykupy większości notowanych obecnie serii, będą kluczowe dla oceny jakości obligacji notowanych na tym rynku i zasadności premii za ryzyko.

Według konsensusu prognoz największych banków, śledzących polską gospodarkę, realny wzrost PKB wyniesie w 2012 roku 2,8 proc. Kluczowe będzie to jak ogólna sytuacja gospodarcza w Polsce i w Europie przełoży się na wyniki poszczególnych spółek, a te z kolei na ich wypłacalność. Na rynkach rozwiniętych (przede wszystkim w USA) historycznie występuje dodatnia korelacja wzrostu gospodarczego z dynamiką przychodów i zysków (EBITDA) spółek, przy czym przychody i zyski reagują silniej, tj. np. jeżeli wzrost PKB wyniesie 2 proc., wzrost przychodów spółek wyniesie ponad 2 proc. i odwrotnie, jeżeli spadek PKB wyniesie 2 proc., przychody również spadną o więcej niż 2 proc.

Polska jest jednak cały czas rynkiem wschodzącym, choć mocno aspiruje do miana rynku rozwiniętego. Mimo wszystko takie perspektywy wzrostu gospodarczego oraz rekordowe wyniki polskich spółek i wysokie poziomy gotówki w roku 2011, pozwalają patrzeć ze względnym optymizmem w przyszłość. Na pewno inwestując w obligacje korporacyjne nie można zapomnieć o dywersyfikacji, która pozwoli na rozproszenie ryzyka niewypłacalności na wiele podmiotów, najlepiej wywodzących się z różnych branż, podatnych na różne czynniki. W przypadku negatywnych szoków i silniejszego spowolnienia gospodarczego, gorzej mogą sobie radzić m.in. spółki budowlane i deweloperzy, natomiast ręce pełne roboty mogą mieć spółki windykacyjne, obecne również na rynku Catalyst.  Powyższe rozumowanie bazuje na wartości oczekiwanej, stąd w efekcie jest aplikowalne jedynie dla dobrze zdywersyfikowanych portfeli, w przypadku których odchylenie standardowe uzyskiwanych stóp zwrotu od wartości oczekiwanych powinno być niewielkie.

Tomasz Kuciński,
Dom Maklerski NOBLE Securities
www.noblesecurities.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Obecna faza kryzysu finansowego, tym razem w wydaniu europejskim oraz spowolnienie gospodarcze, coraz śmielej określane mianem łagodnej recesji, paradoksalnie wprowadzają na rynki finansowe elementy logiki.

Co prawda rosną jednocześnie ceny akcji i obligacji, ale w ramach tych klas mamy do czynienia z wyraźnym, racjonalnym zróżnicowaniem. Rosną notowania akcji w Stanach Zjednoczonych i Niemczech, czyli krajach, których gospodarki znajdują się w stosunkowo dobrej kondycji. Spadają zaś indeksy na rynkach wschodzących i uznawanych za najbardziej ryzykowne. W górę idą ceny papierów dłużnych najbardziej wiarygodnych państw (znów Stany Zjednoczone i Niemcy), dołują zaś notowania obligacji krajów najbardziej zadłużonych i zagrożonych niewypłacalnością.

Na rynkach towarowych sytuacja również jest zróżnicowana. Choć w przypadku większości surowców, za wyjątkiem ropy naftowej, wołowiny i soku pomarańczowego, mamy do czynienia z wyraźną tendencją spadkową, to powody jej występowania w konkretnych przypadkach są odmienne. W przypadku miedzi kilkunastoprocentowe tąpnięcie można wiązać z pogorszeniem sytuacji i perspektyw globalnej gospodarki, a w szczególności z możliwością twardego lądowania Chin. Przyczyny spadku leżą więc po stronie popytu. Surowce rolne są jednak mniej zależne od wahań koniunktury gospodarczej. Ich spożycie w gospodarkach rozwiniętych jest bardzo stabilne. Z kolei w krajach najszybciej się rozwijających spowolnienie gospodarcze jest znacznie mniej dostrzegalne, a tym bardziej nie jest w stanie powstrzymać zwiększającej się systematycznie konsumpcji. W tym segmencie mamy więc do czynienia z wpływem czynników podażowych. I z najlepszym przykładem mechanizmu, według którego każda hossa niesie ze sobą zaczątek odwrócenia tendencji.

Wzajemne dostosowywanie się cen oraz popytu i podaży najbardziej widoczne jest właśnie w przypadku surowców rolnych. Pomijając nieprzewidywalne zmiany warunków pogodowych, silnie wpływające na notowania w krótkim terminie, w dłuższym horyzoncie dominuje mechanizm dostosowywania podaży do zmian cen. Widać to szczególnie wyraźnie w przypadku pszenicy.

Potężny, sięgający 220 proc., wzrost cen pszenicy od kwietnia 2007 do marca 2008 roku, zakończył się równie gigantyczną bessą, trwającą do czerwca 2010 roku. W jej wyniku notowania pszenicy spadły o dwie trzecie, wracając niemal do punktu wyjścia sprzed trzech lat. Ten silny spadek to nie tylko wynik pęknięcia spekulacyjnej bańki i spadku popytu, spowodowanego globalnym kryzysem finansowym, ale w znacznym stopniu także zwiększenie podaży, związane ze wzrostem cen ziarna i zwiększeniem opłacalności uprawy pszenicy. W połowie 2010 roku pszeniczny cykl zaczął się powtarzać. Na zmniejszenie zasiewów, w wyniku spadku opłacalności, nałożyło się embargo na eksport zbóż z Rosji, w związku z katastrofalną suszą i pożarami, niszczącymi zbiory. Do tego doszła fala poprawy koniunktury gospodarczej, stymulowana luźną polityką pieniężną. Obecnie rynek surowców rolnych zmierza ponownie w kierunku dołka koniunktury.

Eksperci FAO (agendy ONZ do spraw Wyżywienia i Rolnictwa), amerykańskiego Ministerstwa Rolnictwa i wielu innych ośrodków analitycznych wskazują, że wzrost cen surowców rolnych spowodował zmniejszenie ich spożycia i wzrost zapasów, a prognozy zbiorów w 2012 roku są dobre. Dotyczą one niemal wszystkich rodzajów zbóż. Jedynym z czynników, mogących wpłynąć na zahamowanie spadkowej tendencji na rynku surowców rolnych są zapowiedzi Rosji, dotyczące wprowadzenia ceł na eksport zbóż z tego kraju.

Z obserwacji tendencji występujących na rynkach surowców rolnych płyną użyteczne wnioski zarówno dla instytucji finansowych oferujących produkty strukturyzowane z nimi związane, jak i ich klientów. Warto obserwować cykliczność zmian cen, warunkowaną rynkowymi prawidłowościami i angażować się w tego typu produkty w momentach wyznaczanych przez przewidywalne cykle, a nie modę, opartą na enigmatycznych założeniach dotyczących koniunktury i na ogólnych tendencjach wzrostu popytu na żywność.

autor:
Roman Przasnyski
Open Finance
www.open.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Korzystając z konta oszczędnościowego dostajemy odsetki zbliżone do tych jakie otrzymalibyśmy na lokacie. Przewagą konta jest jednak możliwość dokonania wypłaty pieniędzy w dowolnym momencie. Lokatę również można co prawda zerwać przed terminem, ale wtedy nie otrzymamy należnych nam odsetek lub otrzymamy tylko niewielką ich część. Konto oszczędnościowe wydaje się więc lepszym rozwiązaniem dla osób, które nie chcą zamrażać oszczędności lecz mieć do nich stały dostęp.

Expander ostrzega jednak, że to przekonanie nie zawsze jest prawdziwe. Zrywając lokatę w najgorszym przypadku otrzymamy tylko swoje pieniądze bez żadnych odsetek. W przypadku konta dostaniemy wszystkie odsetki. Możemy jednak zapłacić prowizje, których suma może przewyższyć uzyskane odsetki.

Prowizje często są naliczane jeśli w danym miesiącu dokonamy więcej niż jedną wypłatę. Taka opłata wynosi zwykle ok. 5 zł. Może być jednak wyższa. Dla przykładu Deutsche Bank za drugą i każdą kolejną wypłatę w miesiącu trzeba zapłacić 8 zł. W Banku Nordea kosztuje to 0,2% kwoty, ale nie mniej niż 10 zł. Wypłacając 10 000 zł po raz drugi w miesiącu zapłacimy więc aż 20 zł prowizji.

Gdybyśmy dokonali kilku wypłat z konta oszczędnościowego w jednym miesiącu to suma prowizji mogłaby być tak wysoka, że otrzymalibyśmy mniej niż wpłaciliśmy. Przed dokonaniem przelewu warto więc sprawdzić ile to będzie nas kosztowało.

Jeśli planujemy często wypłacać pieniądze z konta oszczędnościowego to warto poszukać takiego, na którym tego rodzaju prowizje nie są naliczane. Dla przykładu w BNP Paribas czy Euro Banku można dokonywać dowolną ilość darmowych wypłat. Innym rozwiązaniem może być otwarcie w danym banku dwóch lub trzech kont oszczędnościowych i rozdzielenie swoich oszczędności. Jeśli w danym miesiącu będziemy dokonywali kilku wypłat, to każda może być wykonana z innego konta. W ten sposób każda będzie bezpłatna.

Warto również pamiętać, że często konto oszczędnościowe musi być otwarte łącznie z ROR-em. Nie ma to znaczenia jeśli otworzymy je w swoim banku. Jeśli jednak zdecydujemy się na ofertę innego banku, to musimy się liczyć z tym, że będziemy musieli otworzyć tam także zwykłe konto. To z kolei może się oczywiście wiązać z dodatkowymi kosztami. Przed podjęciem decyzji warto więc uwzględnić wszystkie koszty i policzyć co się nam najbardziej opłaca.

Jarosław Sadowski
Analityk firmy Expander
www.expander.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Ministerstwo Finansów, czyli emitent obligacji detalicznych Skarbu Państwa, podniosło w lutym bieżącego roku oprocentowanie oferowanych przez siebie papierów skarbowych. Inwestorzy indywidualni, którzy postanowią skorzystać z nowej, wyżej oprocentowanej oferty Skarbu Państwa, wybrać będą mogli miedzy czterema rodzajami obligacji:
– dwuletnimi (DOS0214), o stałym oprocentowaniu 4,75 proc. w ciągu roku,
– notowanymi na giełdzie obligacjami trzyletnimi (TZ0215), których oprocentowanie ustalane jest co pół roku i wynosi obecnie 5,01 proc.
– czteroletnimi (COI0216) o zmiennym oprocentowaniu wynoszącym w pierwszym roku 5,25 proc.,
– oraz dziesięcioletnimi (EDO0222), które oferują najwyższe oprocentowanie wynoszące 6,00 proc. w pierwszym roku odsetkowym.

W przypadku wszystkich wyżej wymienionych rodzajów obligacji, Skarb Państwa gwarantuje całym swoim majątkiem nie tylko wkład inwestycyjny, ale również zyski. Te ostatnie mogą być w kolejnych latach jeszcze wyższe w przypadku obligacji czteroletnich i dziesięcioletnich. Możliwe jest to dzięki dodaniu marży procentowej wynoszącej odpowiednio 2,5 proc. i 3,00 proc. do obliczanego co roku poziomu inflacji. Dodatkowo, w przypadku obligacji dwuletnich i dziesięcioletnich kapitalizacja odsetek następuje co roku, dzięki czemu inwestorzy korzystają z efektu procentu składanego. Obligacje dziesięcioletnie umożliwiają dodatkowo zwolnienie z podatku od zysków kapitałowych, a to dzięki inwestowaniu w nie za pomocą Indywidualnego Konta Emerytalnego (IKE – Obligacje).

Konstrukcja czteroletnich i dziesięcioletnich obligacji detalicznych uwzględniająca aktualny wskaźnik inflacji i doliczaną do niego marżę odsetkową, pozwala zabezpieczać oszczędności przed spadkiem wartości pieniądza – tłumaczy Anna Suszyńska, Zastępca Dyrektora Departamentu Długu Publicznego w Ministerstwie Finansów. – Dzięki tak skonstruowanym instrumentom finansowym inwestorzy unikają nieprzyjemnych sytuacji, kiedy okazać się może, że ich inwestycja pomimo zysków nie przyniosła wyników w ujęciu realnym – mówi Anna Suszyńska.

Szczegóły oferty:

Dwuletnie obligacje detaliczne (DOS0214) – Stały i bezpieczny zysk
Od pierwszego dnia lutego będzie można kupić dwuletnie obligacje Skarbu Państwa, charakteryzujące się stałym oprocentowaniem, które ustalono na poziomie 4,75 proc. Oznacza to, że każda z popularnych „dwulatek”,
o nominale 100 zł, po dwóch latach wykupiona zostanie za 109,73 zł. Swój zysk można zrealizować na trzy sposoby, gotówką, przelewem lub przez zaliczenie wierzytelności z tytułu posiadanych obligacji na poczet ceny kupowanych obligacji skarbowych kolejnych emisji. W przypadku skorzystania z trzeciej możliwości cena jednej obligacji wynosi 99,90 zł. Aktualne oprocentowanie dwuletnich obligacji detalicznych to 4,75 proc.

Trzyletnie obligacje detaliczne (TZ0215) – zysk co pół roku
Od pierwszego lutego 2012 roku rozpocznie się sprzedaż nowej serii obligacji trzyletnich, które jako jedyne notowane są na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie (rynek Catalyst). Od innych rodzajów obligacji odróżnia je również okres rozliczeniowy – odsetki wypłacane są co sześć miesięcy. Oprocentowanie obligacji trzyletnich jest zmienne i wynosi aktualnie 5,01 proc. w pierwszym półrocznym okresie odsetkowym.

Czteroletnie obligacje detaliczne (COI0216) – Oprocentowanie uwzględnia poziom inflacji
Obligacje czteroletnie charakteryzują się zmiennym oprocentowaniem, zależnym od poziomu inflacji. Realny zysk ponad nią gwarantuje marża odsetkowa, którą dodaje się do aktualnego poziomu inflacji. Rozliczanie odsetek następuje w czterech, trwających rok, okresach odsetkowych. W pierwszym okresie odsetkowym oprocentowanie wynosi aktualnie 5,25 proc., lecz w latach następnych może być wyższe, gdyż do poziomu inflacji dodaje się 2,50 proc. Podobnie jak w przypadku pozostałych obligacji, także i tu istnieje możliwość zamiany obligacji, którym zbliża się termin wykupu na obligacje nowej emisji. Wiąże się to z dodatkowym zyskiem, ponieważ cena kupna każdej z nich wynosi wówczas 99,90 zł. Aktualny poziom oprocentowania czteroletnich obligacji detalicznych wynosi w pierwszym roku odsetkowym 5,25 proc.

Dziesięcioletnie obligacje detaliczne (EDO0222) – największe zyski przez 10 lat
Najwyżej oprocentowanymi obligacjami są, „dziesięciolatki”. Ich oprocentowanie jest zmienne i obecnie, w pierwszym roku odsetkowym wynosi 6,00 proc. Dziesięciolatki, gwarantują realny zysk, niezależnie od poziomu inflacji, a to dzięki marży dodawanej do obliczanego co roku, aktualnego poziomu inflacji, która wynosi 3,00 proc. Podobnie jak w przypadku dwulatek i czterolatek, wszyscy posiadacze dziesięcioletnich papierów dłużnych mają możliwość ich wcześniejszego wykupu. Jednak trzeba się wówczas liczyć ze zmniejszeniem odsetek o 2 zł (w przypadku DOS i COI jest to 1 zł), z każdej obligacji przedstawionej do wcześniejszego wykupu. Zwolnienie z tej opłaty dotyczy inwestorów dokonujących przedterminowego wykupu w ramach realizacji emerytury z konta IKE. Ich aktualne oprocentowanie wynosi w pierwszym roku odsetkowym 6,00 proc.

Klauzula dotycząca sprzedaży

Sprzedaż i obsługę detalicznych obligacji skarbowych prowadzi PKO Bank Polski (agent emisji). Obligacje można kupować w oddziałach PKO Banku Polskiego oraz Punktach Obsługi Klientów Domu Maklerskiego PKO BP. Sprzedaż odbywa się również przez Internet (www.zakup.obligacjeskarbowe.pl) oraz centrum telefoniczne 0-801-310-210 lub 081 – 535 66 55 – z zagranicy i przez telefon komórkowy. Posiadacze Konta Inteligo mają możliwość zakupu obligacji bezpośrednio ze swojego internetowego konta bankowego.

O obligacjach Skarbu Państwa
Obligacje skarbowe od wielu lat pozostają popularną formą lokowania kapitału zarówno przez klientów detalicznych jak i różnego rodzaju spółki nieposiadające osobowości prawnej, z wyłączeniem instytucji finansowych, spółek z o.o. i spółek akcyjnych.
Emitentem obligacji skarbowych jest Skarb Państwa, reprezentowany przez Ministra Finansów. Państwo, poprzez sprzedaż obligacji pożycza potrzebne środki od inwestora, gwarantując jednocześnie ich zwrot wraz z zyskiem w postaci odsetek, w określonym terminie.
Istotną cechą obligacji jest to, że właściciel każdego rodzaju papieru może dokonać jego zamiany na papiery z nowej emisji korzystając z preferencyjnych warunków. Można też skorzystać z prawa do wcześniejszego wykupu obligacji i wycofać ulokowany w nich kapitał wraz z naliczonymi odsetkami. Nominał każdej obligacji, niezależnie od jej typu, ustalony jest na kwotę 100 zł.

Obligacje dwuletnie
Oprocentowanie obligacji dwuletnich, czyli popularnie zwanych dwulatek, jest przez cały okres oszczędzania stałe, czyli już w momencie zakupu znany jest przyszły zysk. Kapitalizacja odsetek następuje już po pierwszym roku. Mamy więc do czynienia z korzystnym dla inwestorów procentem składanym – odsetki zostają dodane do kapitału i w drugim roku oprocentowanie jest naliczane od powiększonej sumy. Posiadacze obligacji dwuletnich, którzy zdecydują się ulokować swoje zyski z kończących się inwestycji w nowej emisji obligacji otrzymują atrakcyjną propozycję finansowania. Wtedy, jednostkowy koszt zakupu jednej obligacji zamyka się w kwocie 99,90 zł. Osoby decydujące się na wydłużenie horyzontu oszczędzania nie ponoszą żadnych dodatkowych kosztów.

Obligacje trzyletnie
Jedynymi obligacjami detalicznymi o charakterze rynkowym są trzylatki, czyli papiery notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych oraz na rynku regulowanym BondSpot. W przeciwieństwie do pozostałych typów obligacji, nie można ich przedstawić do przedterminowego wykupu. Różnią się też okresem sprzedaży, sposobem naliczania odsetek oraz częstotliwością wypłaty zysków.
Wypłata odsetek właścicielowi obligacji trzyletnich odbywa się po każdym sześciomiesięcznym okresie odsetkowym. Oprocentowanie trzyletnich papierów skarbowych jest zmienne i uzależnione co pół roku od stopy WIBOR6M. Podobnie jak w przypadku innych obligacji skarbowych właściciel trzylatek może przed terminem wykupu złożyć zlecenie ich zamiany na papiery z nowej emisji. Wówczas nabędzie je z dyskontem, które przynosi dodatkowy zysk.
Wartość nominalna obligacji trzyletnich wynosi 100 zł. Natomiast sprzedawane są według ceny emisyjnej, która może być wyższa, równa lub niższa od wartości nominalnej obligacji. Z reguły cena emisyjna jest równa lub niższa (np. 99,90 zł – czyli 10 gr mniej, niż wartość nominalna).
Po upływie 3 lat Skarb Państwa wykupuje obligacje za kwotę równą wartości nominalnej oraz wypłaca odsetki należne za ostatni półroczny okres oszczędzania .

Obligacje czteroletnie
Czterolatki mają charakter oszczędnościowy i ze względu na swoje bezpieczeństwo, poziom oprocentowania i czas trwania stanowią konkurencję dla lokat bankowych. Charakteryzują się zmiennym oprocentowaniem, które opiera się na poziomie inflacji powiększonym o marżę odsetkową. Marża ta zapewnia zwrot z inwestycji zawsze wyższy od inflacji. W przypadku tego typu papierów występują cztery okresy odsetkowe, co oznacza, że rozliczenie i wypłata odsetek następuje co roku.
Istnieje także możliwość zarówno wycofania się z inwestycji w trakcie okresu oszczędzania jak i zamiany starych, zapadających papierów na nowe, dzięki czemu uzyskuje się 10-gr dyskonto w cenie każdej nabywanej obligacji.

Obligacje dziesięcioletnie
Charakteryzują się, podobnie jak czterolatki, zmiennym oprocentowaniem, które opiera się na poziomie inflacji w danym roku oraz na marży odsetkowej. Ich oprocentowanie zmienia się co roku, w zależności  od zmian stopy inflacji a kapitalizacja odsetek, których wypłata następuje przy wykupie papierów po 10 latach, następuje co roku.
Dziesięciolatki, jako jedyne obligacje skarbowe, mogą być kupowane w ramach Konta IKE Obligacje. Inwestowanie poprzez Indywidualne Konto Emerytalne oznacza, że zysk z inwestycji w obligacje skarbowe nie podlega opodatkowaniu od zysków kapitałowych przy spełnieniu warunków ustawowych. W 2012 roku limit wpłat w ramach IKE ustalony został na kwotę 10 578 zł, co pozwala na zakup 105 sztuk obligacji dziesięcioletnich.

www.zakup.obligacjeskarbowe.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Pierwsza Lokata +darmowe Konto Zarabiające

Pierwsza Lokata na 3 miesiące to oferta dla osób, które otworzą rachunek MeritumKonto Zarabiające. Klient może założyć jedną Pierwszą Lokatę nie później niż miesiąc od daty złożenia wniosku o rachunek MeritumKonto Zarabiające. Oprocentowanie lokaty stałe: 8,5% w skali roku dla lokaty w kwocie od 500 zł do 5000 zł, 7% w skali roku dla lokaty w kwocie od 5.000,01 zł do 10.000 zł , 5% w skali roku dla lokaty powyżej kwoty 10 000,01 zł, kapitalizacja na koniec okresu deponowania. Oprocentowanie MeritumKonta Zarabiającego zmienne w skali roku: 1% dla kwot > 10 000 zł i 0% dla kwot < 10 000 zł. Opłaty zgodnie z „Taryfą opłat i prowizji dla Klienta indywidualnego w Meritum Banku ICB S.A.” dostępną wraz z dokumentami zawierającymi pełną informację na temat rachunku i lokaty na www.meritumbank.pl oraz w placówkach Banku.

Jestem pewien, że tak jak i ja, wielu z was zastanawiało się nieraz i pytało samych siebie – skoro wykonałem przelew o godzinie A z banku X, to o jakiej godzinie trafi on do banku Y? Czy mogę to jakoś przyspieszyć? Co oznaczają nazwy ELIXIR, SORBNET, SEPA, SWIFT? Wyjaśniamy czym są poszczególne systemy, kiedy dojdą przelewy oraz jak możemy wpływać na szybkość dostarczania środków na rachunek odbiorcy.

Minęły już czasy, kiedy przelewy między bankami szły nawet kilka dni. Teraz wysłane przez nas pieniądze mogą znaleźć się na koncie naszego kontrahenta następnego dnia, a w „awaryjnych sytuacjach” nawet po kilku minutach. Musimy jednak pamiętać, że nie każdy sposób przekazywania pieniędzy przeznaczony jest do każdego odbiorcy. Oczywiście, możemy z nich w większości swobodnie korzystać, ale kiedy przyjdzie nam za nie płacić, nasz portfel może to mocno odczuć.

Systemy – czym to się je?
Podstawowym i najbardziej rozpowszechnionym systemem rozliczeń międzybankowych jest ELIXIR. To prowadzony przez Krajową Izbę Rozliczeniową system elektroniczny, który wymienia informacje o zleceniach wszystkich zrzeszonych banków. Kiedy wykonujesz zwykły przelew, to właśnie czas rozliczania sesji w ELIXIR zadecyduje o godzinie, o której środki pojawią się na koncie odbiorcy.

Przykład – Klient Banku Pocztowego dokonuje przelewu na rachunek w Alior Banku. Jest zwykły dzień w środku tygodnia, godzina 17.00. Zatem przelew wychodzący zostanie wysłany pierwszą sesją ELIXIR dla Pocztowego – o 9.00 dnia następnego. Dotrze natomiast do odbiorcy w Aliorze przelewem przychodzącym w pierwszej sesji przychodzącej o 11.

Drugim znanym systemem jest SORBNET. To międzybankowy system rozliczeniowy, przeznaczony przede wszystkim dla wysokich kwot. Rozliczenie następuje maksymalnie w godzinę po zleceniu przelewu. Zwykle kwotą graniczną, od której w ogóle można dokonać przelewu w tym systemie, jest 1 000 000 zł. Jednak część banków udostępniła te usługę zwykłemu, szaremu klientowi, jednak za zaporową prowizję, wynoszącą nawet kilkadziesiąt złotych od przelewu.

Nie jesteś zadowolony ze swojego rachunku? Sprawdź porównanie kont!

Przykład – Klient Credit Agricole składa dyspozycję o przelew w systemie SORBNET do Raiffeisen Banku. Płaci 15 zł, ponieważ przelewa tylko kilkaset złotych (taka prowizja pobierana jest za przelewy poniżej 1 000 000 zł, niezależnie od pakietu konta w Credit Agricole). Maksymalnie w godzinę później przelew jest już na koncie w Raiffeisen Banku.

SWIFT to stowarzyszenie, jednoczące 8332 instytucje z ponad 200 krajów. Połączone w nim instytucje bankowe przelewają środki między sobą, przy czym często musi wziąć w tym udział pośrednik. Cechą mocno odróżniają przelewy SWIFT od pozostałych przelewów transgranicznych jest ustalenie, czy koszt przelewu pokryje nadawca, odbiorca, czy nastąpi podział kosztów między nich.

SEPA to system rozliczeń w euro, mający ujednolicić rozliczenia na terenie wszystkich krajów europejskich. Powstał jako odpowiedź na problemy na liniach komunikacyjnych SWIFT. W Polsce uczestnikami Systemu Polecenia Przelewu SEPA jest – wg stanu na październik 2011 r. – 28 banków komercyjnych, w tym PKO BP, Pekao, ING Bank Śląski, Kredyt Bank czy Bank Zachodni WBK.

SEPA to system za pomocą którego można wykonywać przelewy międzykrajowe. Korzysta z niego cała Unia Europejska oraz Islandia, Norwegia, Liechtenstein i Szwajcaria. SEPA zwiększa efektywność przepływu środków, np. w porównaniu do przelewów SWIFT. Korzystanie z tego systemu oznacza również niższe koszty transakcji. Kolejnymi atutami tego systemu są też ujednolicone standardy i szybkość działania. Za przelew SEPA banki pobierają prowizję, jednak nie jest ona szczególnie wysoka – np. mBank, Bank BPH pobierają po 5 zł od przelewu. Nie ma ograniczeń kwotowych dla takiej operacji. Przelewy są księgowane do 3 dni od złożenia dyspozycji (dla pozostałych przelewów orientacyjnie trwa to tydzień).

Przykład – Klient mBanku przelewa środki na konto w banku w Niemczech do Deutsche Bank
AG. Wybiera wszystkie istotne dane z podstrony internetowej systemu bankowości elektronicznej, na której wykonujemy przelew. Przelew zostaje zaksięgowany po dwóch dniach.

Jak przyspieszyć przelew?
Nareszcie przechodzimy do sedna sprawy. Jeżeli chcemy dokonać przelewu na terenie Unii Europejskiej, powinniśmy zastanowić się nad wykorzystaniem systemu SEPA zamiast SWIFT. Zaoszczędzimy zarówno czas (nawet do kilku dni), jak i pieniądze (jedna niska prowizja zamiast wielu dla banków-pośredników).

Szukasz dobrego kredytu gotówkowego? Sprawdź niezależne porównanie!

Jeśli nie podoba Ci się wizja używania SORBNETU, możesz spróbować innych „metod” przelewu, np. BlueCash. Jest to interesująca platforma, poprzez którą w wielu bankach, nawet w weekendy, szybko przetransferujemy gotówkę. Prowizja dla osób niezalogowanych wynosi 5 zł. Należy jednak sprawdzić najpierw czy system obsługuje interesujące nas banki. Metoda działania jest bardzo prosta. Blue Media, właściciel BlueCash.pl, posiada rachunki w wymienionych bankach. Kiedy wysyłamy do nich przelew np. z Meritum Banku na rzecz MultiBanku, przesyłana jest informacja, aby z konta w MultiBanku przelać równowartość przelewu jaki wykonaliśmy w Meritum. Czy Blue Media utrzymałaby płynność finansową, gdyby wszyscy zaczęli z ich usług korzystać? Tego nie wiadomo.

Zresztą mBank reklamuje ich usługi jako „swój” przelew ekspresowy. Alior Bank nazwał tę usługę Przelewem natychmiastowym. Można by wymieniać w nieskończoność. Banki, w których możemy skorzystać z błyskawicznego przelewu wraz ze szczegółowymi godzinami, w których możemy przesyłać pieniądze znajdziemy tutaj:

Jakim systemem przelewać środki?
Jeśli potrzebujemy przekazać środki za granicę, a bank odbiorcy obsługuje przelewy SEPA, lepiej wykonać przelew w tym właśnie systemie. SWIFT, o czym wspomniano wyżej, wiąże się z dodatkowymi opłatami dla pośredników, przez co przelewy SEPA będą bardziej opłacalne. Co więcej, ustalona prowizja pozwoli nam przewidzieć dokładne wydatki w tej materii, a gwarancja trzydniowego dostarczenia środków zapewni nam możliwość szczegółowego zaplanowania daty przelewu.

Jeżeli jesteśmy w sytuacji podbramkowej, warto brać pod uwagę system stworzony przez Blue Media. Pomysł bardzo oryginalny, a przelew stosunkowo tani i potrafi być szybszy od SORBNET. Ten ostatni natomiast jest mocno kosztowny, jednak pozwala przesłać dowolną kwotę przelewu – natomiast BlueCash obsługuje jedynie do 5 000 zł. Czyli wysyłając w Kredyt Banku 50 000 zł, płacimy prowizję 40 zł w SORBNET i 50 zł w systemie stworzonym przez Blue Media. Co więcej, Blue Media aktualnie obsługuje ten bank tylko w dni robocze od 7 do 21, natomiast przelew SORBNET możemy nadać niezależnie od dnia i godziny.

Najlepszym wyjściem jest jednak wykonanie zwykłego przelewu, który jest coraz częściej darmowy, w odpowiednim dniu i o odpowiedniej godzinie, zamiast martwić się prowizjami. Korzystajmy z powyższych porad tylko w uzasadnionych sytuacjach.

opracowanie:
Porównywarka finansowa
www.TotalMoney.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Jak jest skonstruowana inwestycja?

„Inwestycja w Platynę” to ubezpieczenie na życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym inwestującym w Bankowe Papiery Wartościowe emitowane przez Alior Bank SA oferujące 100% ochronę kapitału w Dniu Wykupu oraz dodatkowe pakiety ubezpieczeniowe ING. Inwestor partycypuje w 65-75% we wzroście ceny Platyny do czasu, gdy cena ta osiągnie 135% Poziomu Początkowego  (Bariera) w którymkolwiek momencie inwestycji. Jeżeli Bariera zostanie osiągnięta, Partycypacja wynosi 17,5-25%. Ostateczna wartość poziomów Partycypacji zostanie ustalona przez Emitenta najpóźniej w Dniu Emisji i ogłoszona w formie komunikatu. Maksymalny zysk nie jest ograniczony oraz nie występuje ryzyko kursowe.

Inwestycja dostępna jest dla klientów Alior Banku w wieku powyżej 18 lat. Minimalna wartość zapisu to 3.000 PLN.  Deklaracje przyjmowane są w placówkach Banku. Ubezpieczenie „Inwestycja w Platynę” dostępne jest w połączeniu z atrakcyjnie oprocentowanymi lokatami w promocji „Razem Zyskujesz” i „Większy Zysk 4”. Dodatkowo klienci mogą wybrać dogodny dla siebie pakiet ubezpieczeniowy.

www.aliorbank.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Do grona e-banków niedawno dołączył BGŻOptima, uzupełniając tym samym rynek tworzony przez mBank (właściciel – BRE Bank), Inteligo (właściciel – PKO BP) i innych, dostępnych jedynie internetowo (np. banki samochodowe – Toyota Bank, Volkswagen Bank). Wkrótce Alior Bank uruchomi Alior Sync – internetową wersję swoich usług. Na rynku prężnie działa Getin Online, platforma e-produktów holdingu Getin Noble Bank.

Pierwszy bank detaliczny w sieci
Na szczególną uwagę zasługuje najstarszy z e-banków, mBank. Oferuje on pełną gamę produktów, począwszy od kont osobistych a na kredytach hipotecznych skończywszy. Z jego usług mogą korzystać zarówno klienci indywidualni, jak i firmowi. Złotą zasadą mBanku jest możliwość działania poprzez tzw. otwartą umowę produktową. Pozwala ona nam na złożenie wniosku o kredyt czy konto poprzez system bankowości elektronicznej oraz jego sfinalizowanie bez ruszania się sprzed ekranu komputera.

Chcesz zmienić konto? Zmień je na lepsze – sprawdź i porównaj dziesiątki kont!

Konkurencja nie śpi
Coraz silniejsza infrastruktura sieciowa w Polsce, dostępna nawet za darmo (Aero2), spowodowała gwałtowny rozwój tego sektora bankowości. Powstał m.in. Getin Online, oferujący swoje produkty jedynie poprzez witrynę internetową (konta osobiste, lokaty, konta oszczędnościowe, karty kredytowe, kredyty samochodowe, gotówkowe, hipoteczne, usługi telefonii komórkowej). Niedawno Alior Bank ogłosił, że stworzy Alior Sync, analogiczny system obsługi internetowej swoich produktów dostępnych jedynie poprzez tę platformę.
Start zaplanowano na 2012 rok. Prezes Aliora, Wojciech Sobieraj, zapowiada rewolucję i wprowadzenie Web 3.0 do bankowości elektronicznej. Zważywszy na to, że nikt nie wierzył w 2008 roku, pośród szalejącego kryzysu i upadających banków, w sukces Alior Banku (który wystartował 28 października 2008 roku), możemy spodziewać się ciekawego pojedynku wśród e-banków.

Bank oszczędnościowy jedynie sieciowy
„BGŻOptima to pierwszy internetowy bank w Polsce, specjalizujący się wyłącznie w oszczędzaniu” – możemy przeczytać o beniaminku rynkowym z grupy Banku BGŻ.
Jest to prawda – dotąd ciężko było spotkać nawet bank typowo oszczędnościowy, a co dopiero zajmujący się tego typu produktami jedynie poprzez Internet.
Warunkiem skorzystania z bogatej oferty jest założenie rachunku oszczędnościowego (dla klientów indywidualnych lub firmowego). Następnie możemy korzystać z szerokiej gamy produktów oszczędnościowych o wysokim oprocentowaniu, np. z lokaty jednodniowej oprocentowanej w wysokości 6,48% w skali roku, z dzienną kapitalizacją (odpowiednik 8% na zwykłej lokacie terminowej).

Czekamy na Alior Sync
Rewolucja powoli zaczynała przeradzać się w ewolucję. Jednak z letargu rynek wyrwało wejście BGŻOptima. Teraz pozostaje nam poczekać na nowe dziecko Wojciecha Sobieraja.
Czy Alior Sync rzeczywiście zrewolucjonizuje rynek e-bankowości? Co unikatowego tak naprawdę będzie oferował? Patrząc po historii Alior Banku i biorąc pod lupę jego szeroką ofertę konta osobistego, zapowiada się ciekawie…

opracowanie:
Porównywarka finansowa
www.TotalMoney.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

Wśród najważniejszych zmian wprowadzanych w życie wraz z nową Ustawą o kredycie konsumenckim wymienić należy przede wszystkim:
– Zgodnie z nową ustawą, górną kwotą kredytu konsumenckiego będzie 255 550 zł (w Ustawie z 2001 roku górną kwotą było 80 000 zł);
– Rygorom nowej Ustawy o kredycie konsumenckim (UKK) podlegać będą także kredyty zabezpieczone hipotecznie;
– Bez podawania przyczyny będzie można teraz odstąpić od umowy kredytowej w okresie 14 dni (a nie jak w poprzedniej Ustawie z 2011 roku tylko 10);
– Wprowadzenie szeregu obowiązkowych informacji na temat kredytu – m.in. całkowitej kwoty do zapłaty, całkowitych kosztów, które muszą zostać wyjaśnione i przedstawione w formie pisemnej klientowi – tzw. asysty przedkontraktowej oraz formularza informacyjnego;
– Obowiązkowe przekazanie klientowi informacji zwrotnej na temat powodów odmowy udzielenia kredytu oraz tego w jakich bazach klient został zweryfikowany;
– Do podmiotów uprawnionych do korzystania z bazy Biura Informacji Kredytowej poza bankami dołączą od 18 grudnia 2011 roku także pozostałe instytucje kredytowe.

Najlepsze oferty pożyczek i kredytów gotówkowych! Sprawdź porównanie!

Czego powinniśmy się obawiać?
– Zlikwidowane zostanie ograniczenie ustalone na poziomie 5% maksymalnego pułapu wszystkich opłat i prowizji związanych z udzieleniem kredytu. Od 18 grudnia opłaty i prowizje związane z udzieleniem kredytu będą mogły osiągać dowolny poziom. Na całe szczęście w zakresie odsetek wciąż obowiązuje maksimum – czterokrotność stopy procentowej kredytu lombardowego NBP (aktualnie nie więcej niż 24%);

- Bank będzie mógł żądać od klienta odsetek za okres, którym dysponował środkami z kredytu a od umowy odstąpił (dotychczas bez opłat);
– Wprowadzona zostaje możliwość pobrania przez bank opłaty za wcześniejszą spłatę kredytu w wysokości nie większej niż 1% spłacanej kwoty – jednak tylko dla kredytów ze stałym oprocentowaniem oraz gdy w ciągu roku kwota spłat przekroczy równowartość trzykrotności średniej krajowej pensji (czyli około 10 000 zł).

Zmiany na lepsze?
Zmiany wprowadzane nową Ustawą o kredycie konsumenckim z założenia miały przyczynić się do zwiększenia porównywalności oferty (wskutek wprowadzenia ustandaryzowanego formularza informacyjnego), lepszego zrozumienia ofert kredytowych przez klientów (poprzez asystę przed kontraktową wykonywaną przez doradcę z klientem) oraz zwiększony zakres kredytów, które będą podlegały ochronie prawnej.

Jednak jednocześnie wprowadzono szereg zmian, które są niekoniecznie korzystne z punktu widzenia klienta – m.in. płatne odstąpienie od umowy, w niektórych przypadkach opłatę za wcześniejsza spłatę a przede wszystkim zniesienie progu 5% maksymalnych opłat i prowizji związanych z zawarciem umowy – może to skutkować niestety wzrostem ceny i tak drogich już w większości pożyczek i kredytów dostępnych na polskim rynku.

opracowanie:
Porównywarka finansowa
www.TotalMoney.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com

O lokatach antybelkowych słyszał chyba każdy, kto choć trochę interesuje się bankowością i oszczędzaniem. Przez ostatnie lata pozwalały nam one unikać opodatkowania zysków z naszych oszczędności. Jednak wraz z początkiem nowego roku zniknie możliwość uniknięcia płacenia podatku. Co wtedy?

Jeśli dalej chcemy powierzać nasze oszczędności bankom to do wyboru mamy oszczędzanie na klasycznych lokatach terminowych i konta oszczędnościowe. Jednak mało kto wie, że jest także coś takiego jak lokata progresywna, zwana także dynamiczną. Czekając aż banki przedstawią nową ofertę depozytów z, być może, większym oprocentowaniem warto rozważyć także skorzystanie z tego rodzaju produktu!

Z czym to się je?
Lokaty progresywne (dynamiczne) to z pozoru skomplikowany produkt oszczędnościowy ponieważ nie ma stałego oprocentowania. Oprocentowanie lokaty dynamicznej wzrasta wraz z długością okresu jej utrzymywania. Np. w pierwszym miesiącu wynosi ono 1% a w ostatnim 12%. I co miesiąc systematycznie się podnosi. W przypadku naszego przykładu – o jeden punkt procentowy. Nikt nie ukrywa, że finalne 12% to marchewka dla klientów by jak najdłużej trzymali swoje pieniądze w danym w banku.

Nie chcesz by inflacja zjadła Ci oszczędności? Sprawdź najlepsze lokaty!

Co więcej, bardzo często zgromadzone na niej pieniądze możemy wycofać w dowolnym momencie bez utraty zgromadzonych odsetek. Zostaną nam one wypłacone w wysokości odpowiadającej oprocentowaniu za okres, przez który nasz kapitał leżał na lokacie. Np. w Banku Pekao lokatę możemy założyć na 9 lub 13 miesięcy, zaś po 3 miesiącach możemy wycofać nasze środki bez szkody dla nas. Z kolei Nordea Bank nie ma wymogu minimalnego okresu i tam pieniądze możemy wycofać już po miesiącu. Najczęstsze okresy lokat progresywnych to 6 i 12 miesięcy, chociaż zdarzają się także lokaty na 24 czy 36 miesięcy. Co więcej, w większości przypadków mamy możliwość ich odnowienia, nawet automatycznego.

Hit czy kit?
Czy to się opłaca? Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta, chociaż wiele przemawia na niekorzyść lokat progresywnych. Ich największym grzechem jest mało przejrzysta konstrukcja. Wiele banków z chęcią reklamuje je z hasłami typu „zarabiaj aż 12% na lokacie” albo „do 12% w skali roku!”. Dopiero kiedy przychodzi do dokładnego przyjrzenia się ofercie okazuje się, że te 12% to owszem dostaniemy, ale tylko przez ostatni miesiąc trwania lokaty. Stąd tak ważne jest owo magiczne „do”. Dlatego jeśli chcemy poznać faktyczne oprocentowanie naszych środków powinniśmy szukać informacji o średnim oprocentowaniu za cały okres lokaty. Jeśli zaś takiej informacji nie ma (bank może, ale nie musi ją ujawniać) musimy sami je wyliczyć.

Drugim grzechem zdecydowanej większości takich lokat jest wymóg posiadania konta w danym banku. Nie masz konta? Możesz zapomnieć o zysku z naszych lokat. Praktycznie wszystkie banki, które oferują lokaty progresywne wymagają posiadania rachunku u siebie. Pół biedy, kiedy jest on darmowy, wtedy będziemy musieli po prostu pamiętać by go zamknąć jak już nie będzie nam potrzebny. Gorzej jeśli za obsługę konta bank każe sobie płacić – wtedy pieniądze, które wydamy na obsługę konta zjedzą nam część zysków.

Znaczącym plusem korzystania z lokat progresywnych jest możliwość podjęcia środków z lokaty w dowolnym momencie bez utraty odsetek. Co więcej, w niektórych przypadkach, każdy z okresów traktowany jest indywidualnie – i po upłynięciu konkretnego miesiąca odsetki dopisywane są do kwoty kapitałowej na następny miesiąc. Działa więc tutaj zasada procentu składanego.

Lokaty w reklamach kuszą dużym zyskiem, sprawdź gdzie znajdziesz największy!

Sytuacja na rynku wygląda średnio...
Uśrednione oprocentowanie pokazuje, że najlepsze z lokat progresywnych są całkiem nieźle oprocentowane. Najwięcej zarobimy w Polbanku oraz w Pekao SA – odpowiednio 5,9% oraz 5,15% w skali roku. Najgorzej wypada oferta Invest Banku. Średnie oprocentowanie nie przekroczy tam nawet 3%. Obecnie poziom inflacji jest wyższy…

Czy to się opłaca?
Jeśli wybierzemy odpowiedni produkt to zdecydowanie warto rozważyć zainwestowanie w lokaty progresywne. Zyskujemy elastyczność dysponowania środkami, co pozwala nam zainwestować je gdy nadarzy się lepsza okazja. To i niezłe oprocentowanie sprawia, że jest to świetny produkt na przeczekanie. Czyli idealnie na nadchodzące miesiące, kiedy w powijakach będą się rodziły decyzje co do nowej oferty lokat dla klientów indywidualnych.

opracowanie:
Porównywarka finansowa
www.TotalMoney.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.AlternatywneInwestycje.com